Webshop

webshop

WOZwaarde actie

wozwaarde

Sponsoren Wagenpark

wagenpark

VSN 2018

vsn

Verjaardagen

 

Wedstrijdverslagen

Geusselt sport – Veritas

 

Veritas en Geusselt Sport zijn geen onbekenden van elkaar men trof elkaar enkele maanden terug nog in een tweeluik in de nacompetitie voor promotie naar de eerste klasse.

Geusselt Sport begint meteen vanaf de aftrap furieus aan de wedstrijd in de eerste minuut resulteert dit al in een hoekschop voor Geusselt Sport. Veritas heeft niet meteen een antwoord op het felle spel van de tegenstander het duurt een tiental minuten vooraleer Veritas wat beter in de wedstrijd komt. Veritas heeft haar kansen via enkele vrije trappen en Geusselt Sport krijgt de mogelijkheden aangereikt door geklungel bij Veritas. Geusselt Sport jaagt fel op de bal en men schakelt bij balbezit snel om naar voren. Veritas speelt enkele kansen uit maar deze leiden niet tot doelpunten zodat men met de brilstand gaat rusten.

Na de thee speelt Veritas iets beter en men probeert weer te combineren, Geusselt Sport wil het spel van Veritas door fel te spelen proberen te ontrafelen soms lukt dit maar lang niet altijd. Veritas word gevaarlijker en doelpunten kunnen dan ook niet uitblijven. In de 65e minuut valt de bal voor de voeten van Folkert van Gansewinkel en hij scoort beheerst de 0 – 1. Geusselt Sport blijft de felheid in haar spel houden, maar het is Veritas wat scoort. Een hoge diepe bal door het midden komt na een duel van Koen Stoop en de doelman van Geusselt Sport op de rand van de zestien, terecht bij Sjoerd Zuthof deze scoort de 0 – 2 in de 74e minuut. Hierna sluipt er weer wat gelatenheid in het team en Geusselt Sport gooit alle registers open en in de 80e minuut wordt doeltreffend na een vrije trap van rechts wordt de bal tegen de touwen gewerkt door Ricardo Zwackhalen. Vijf minuten later mag Geusselt Sport de gelijkmaker aantekenen door Glen Thehu, en moet Veritas nog vrezen voor de derde tegentreffer. Gelukkig voor de Veritas aanhang fluit scheidsrechter Peeters na enkele minuten blessuretijd voor het einde.

IMG 37231

IMG 37301

IMG 37341

IMG 37431

IMG 37611

IMG 37701

IMG 37741

IMG 37811

IMG 37971

IMG 38051

IMG 38121

Hoor de stem van de Bard,

Die het heden, verleden en toekomst ziet,

Wiens oren het Heilige woord hoorden,

Dat tussen de oude bomen liep.

(William Blake – Introduction to Songs of Experience – vrij vertaald)

De bard weet het nog, die dag, jaren geleden, dat de legerstede van Überoppersturmbahnführer Naus door het Midden-Limburgse land trok, op weg naar de andere kant van de Kitskensberg om aldaar gekomen het leger van EMS, bestaande uit Catharen, Berbers, Saracenen en Ottomanen te treffen op een akker: De roemruchte Slag om de Kitskensberg. Helden werden daar toen geboren; gesmeed in het heetst van de strijd. Het gevecht laaide op met slachtoffers aan beider zijden. Krijgers daagden elkander uit en dreven de ander tot waanzin door over hun moeder te beginnen. De strijd werd toen in het voordeel van de Zuid-Mediterranen geslecht doordat een sluwe Atlasleeuw a la Gerd Müller de bal in het Oranje-doel wist te werken. Als een hoen scharrelde hij de bal tussen z’n benen over de doellijn, daarmee de strijd beslissend. Maar ach, wie anders dan de bard kan zich deze epische episode in de geschiedenis van het derde leger van Veritas nog herinneren?

Dit keer trok het leger onder aanvoering van Lord Erik Lannister, King of the Seven Realms, met de Kings Hand, Lord Pütz, en de families van de Huizen Stark, Targaryen en Baratheon ten strijde. Ze hadden een verbond gesloten met de Night’s Watch, die hen zouden voorzien van additionele manschappen en allerhande wapentuig. Wederom waren het de Catharen, Saracenen, Berbers en Ottomanen van achter de Kitskensberg die zich opmaakten voor een strijd van werkelijk groteske proporties. Maar ook zij waren niet meer alleen. Eendracht Maakt Sterk, hun motto, hadden zij ter harte genomen en zo kon het zijn dat zij een verbond hadden gesloten met hun Nemesis, het stammenverband van RFC, bestaande uit Erides, Kale, Kalderari, Romnichal en Sinti. De mannen uit deze stammen staan wijd en zijd bekend vanwege hun opvlammende karakter, rijkversierde huiden, korte kapsels en ruw en bot taalgebruik. 

Deze zondag rond de middag vertrok Lord Lannister dan ook met een zwaar gemoed richting het Oosten. Hij wist dat zijn manschappen wederom zwaar beproefd zouden worden. Toch was de moraal goed en vertrokken de compagnies achter elkaar vanuit het Elysium dat de Sjöttegaffel heet. Na een zware tocht door het ruige Midden-Limburgse land, voorbij moerassen, bossen en heidevelden en via een oversteek van de Mosa, de oeroude rivier die het land, als een speer in een ever, door midden spietst, kwam Lord Lannister dan uiteindelijk met zijn troepen aan de andere zijde van de Kitskensberg aan, alwaar zij, tot hun grote verbazing, slechts opgewacht werden door enkel een paar oude van dagen, die gemoedelijk een kaartspel ter hand hadden genomen. Met lichte vertwijfeling werd door de Kings Hand gevraagd of hier een grote Volksverhuizing plaatsgevonden had welke wellicht deze Oosterse volken weer richting hun Heimat had verdreven? 

Dit bleek echter niet zo te zijn en ons werd verteld dat de strijders zich alreeds aan het prepareren waren voor het gevecht. Lord Lannister gaf daarop te kennen zich ook met zijn kliek van dapperste krijgsmannen terug te willen trekken in het preparatielokaal. Nadat de heren zich in hun strijdtenues hadden gehesen en hun benen met scheenplaten hadden afgedekt kon de tactiek besproken worden. 

Inmiddels werd al enige tijd niet meer gebruik gemaakt van het Romeinse systeem van voetbal. Zie hieronder een terugblik naar een wedstrijd uit een eerder seizoen waarin de basis van dit archaïsche systeem uit de doeken wordt gedaan. Destijds trokken we de Brabantse zandvlakten op om een stel Bourgondiërs het leven zuur te maken:

‘Gekozen werd deze keer voor een defensieve 5 3 2 opstelling met het idee de tegenstander te laten komen en te vermorzelen in ons verdedigingsapparaat. Aanvallend wilde we gebruik gaan maken van de op Italiaanse leest geschoeide catenaccio tactiek. Sterker nog, we gingen hier gewoon voor een klassieke Zona Mista en wilden Il gioco all'Italiana, oftewel het spel in Italiaanse stijl gaan spelen. Met echte vleugelverdedigers en een centrale kern van 4 verdedigende spelers (laatste man en voorstopper met twee verdedigende middenvelders. Hier werd dan ook meteen de invloed van il piccolo maestro, oftewel de kleine kapitein Naus zichtbaar; wellicht de grootste (en enige) voorvechter en liefhebber van Italiaans voetbal binnen Veritas. Naus is ook connaisseur van de Italiaanse cultuur in het algemeen getuige zijn altijd nette voorkomen inclusief gladde schijnende Italiaanse patta’s en keurig gestreken overhemden.’

Het zeer defensieve Italiaanse systeem van Il Zucchero da Maubro, het kleine suikertje van de Maubroekstraat was ingeruild voor een stabieler en offensiever 4 2 3 1 systeem. Dit systeem maakt het mogelijk om te ventileren, danwel de triangel toe te passen (voor wie weten wil hoe dit dan in de praktijk toegepast moet worden, raad ik aan met het tactisch brein hierachter, Lord Pütz te raadplegen). Deze keer dus geen Blitzkrieg, Tangbeweging, Pantzerfaust, Anschluss, Ardennenoffensief, Endlösung, Machtergreifung, Kesselschlacht, U-botenbunkersammelplatztactik, Weserübung of Gegenpressing. Ook werden nu dus geen funderingen in de achterhoede gestort met daarop bunkermuren; en ook pallisades, slotgrachten, loopgraven en andere verdedigingswerken bleven deze keer achterwege. Lord Lannister, zelf een exponent van het frivole en sluwe aanvalsspel wat zijn Huis kenmerkt, wilde vol in de aanval gaan. En al zijn manschappen waren er klaar voor! Althans dat dacht hij. 

Na het nodige voorbereidende werk in de tactische tent betraden we de weide, alwaar de tegenstander zijn wapentuig ook al aan het opwarmen was. Dit deden zij, zoals het de Mediterranen gewoon is te doen, onder begeleiding van opzwepende muziek, en, hen ook niet vreemd, op een ongeordende wijze. Statig ende parmant liepen de edellieden van de Westeros hen voorbij. Ook zij begonnen aan de opwarming van hun krachtige lijven. Machines van mannen waren het die daar in de doorbrekende novemberzon zich prepareerden voor het gevecht. Toch begon her en der de machine wat te haperen. Een der edellieden van het huis Targaryen, de drakenrijders, die zich na afgezet te zijn door Lord Baratheon, teruggetrokken hadden in het Oosten, had zich de avond voor de strijd, zoals zo vaak gebeurt, gelaafd aan benevelende dranken. Nu staan de Targaryens wijd en zijd bekend om hun excessieve drankgebruik en dit zou dan ook geen probleem moeten zijn, ware het niet dat deze keer Lord Nouws wel erg bleek van gezicht was, met van die typische zweetparels op het voorhoofd die geen indicatie zijn van inspanning, maar meer dan dat, van een ellendige staat van zijn. Er werd dus voor gekozen om hem niet mee te laten doen in de strijd, aangezien hij daar waarschijnlijk met huid en haar verorberd zou worden door een of andere donkere Kale-strijder. Later die dag schijnt Lord Nouws nog gezien te zijn, al beukennootjes zoekende aan de rand van het strijdtoneel alsook zijn vader Hub roepend.

Ook bij het Huis Lannister was niet iedereen ongeschonden uit de voorbereiding gekomen. De rug van Lord Deumens, de sloper, boog zwaar onder al het wapentuig dat hij droeg. Toch begon hij fier en opgetogen zoals altijd aan deze nieuwe episode van de strijd om de Kitskensberg. Nu dan ook, kon het gevecht gaan beginnen. Aan de zijde van het verbond van Huizen uit de Westeros waren alle families in de equipe vertegenwoordigd. Starks, Baratheons, Targaryens stonden schouder aan schouder met de Night’s Watch in de verdediging. Het centrale middenveld werd aangevoerd door the King of the Seven Realms himself, tezamen met Lord Targaryen. Daarvoor stond Lord Philter Targaryen in de klassieke nummer 10 positie en diep in de spits was het de jongste telg van de Baratheons, Lord Andert, Master of Hardcore, die de vijandelijke linies moest doorbreken. De enige afwezige was Lord Stark. Dit echter typeert deze vreemde langharige snuiter, daar hij een hipster is. 

Nu dan, volgt het eigenlijke wedstrijdverslag:

Na het beginsignaal begon de legerschare van het verbond der families meteen vol overgave en met de triangel in de punt vooruit op te stomen. Er werd druk op de weerbarstige tegenstander gelegd en daaruit ontstonden meteen ook de eerste kleine kansen. Lord Deumens werd het allemaal al snel te veel en zijn ruggengraat kon de druk niet aan. Hij werd dan ook gewisseld en kreeg vanuit het vijandelijke kamp het devies mee zich eens goed door z’n vrouw te laten masseren. Waarop Lord Pütz te kennen gaf dat Lord Deumens z’n rechterhand de enige was die hem die avond zou masseren. Tijdens het uitwisselen van deze kwinkslagen liep het spel verder en al snel zou een dubieuze wending op het strijdtoneel plaatsvinden. Op zeer dubieuze wijze werd daar op die akker de bal op de 11 meter gelegd ten nadele van de oranje legers uit Itter. De EMS/RFC combinatie profiteerde van deze speling van het lot en wist op voorsprong te komen. Voor het rustsignaal echter wist Lord Philter van de Targaryens wederom op fenomenale wijze de stand in het gelijke te trekken. Vol goede moed trok het verbond  van families zich dan ook terug in hun tactische hol om bij te komen van de eerste akte.

De strijdlust die in deze eerste akte op het toneel werd gelegd, werd voortgezet in het tweede deel. Lord King Lannister, de sluwe, rook hier wederom een kans om de zege binnen te halen. Echter hij had vrouwe Fortuna niet aan zijn zijde en kreeg niet de verdiende penalty. En zo kon het ook zijn, dat het verbond der huizen, al ventilerend en met de triangel naar voren gericht, en pittige persoonlijke duels uitvechtend met ruwe lompe tegenstanders, toch op achterstand kwam. Al aanvallend kregen we een gegenstoβ te verwerken. De sterkste aanvaller van tegenstanders zijde wist onze verdedigende flanken te penetreren en zijn sterke actie te verzilveren met een doelpunt. Toen niet veel later het derde doelpunt aan EMS/RFC zijde viel vanuit een mooi afstandsschot, was de strijd gestreden en moest geconcludeerd worden dat de stammen van de Kitskensberg stand gehouden hadden en het verbond der Huizen van de Westeros ditmaal niet gezegevierd had. Een schandelijk verlies voor King Erik Lannister!

O aarde, O aarde, keer terug,

Sta op uit de dauw op het gras,

De nacht is voldragen, en het geklaag,

Stijgt op vanuit de slapende massa

(William Blake – Introduction to Songs of Experience – vrij vertaald)

 

Banner

Op 19-11-2017 stond de uitwedstrijd tegen Oranje Blauw ’15 2 op het programma. De fusieclub uit Posterholt/Vlodrop stond voorafgaand aan de wedstrijd op een 11e plek waar V2 op een 4e plek stond. Het verschil op de ranglijst was ook direct terug te zien in de wedstrijd.
Na een rustig openingskwartier, met weinig noemenswaardige momenten, begon V2 steeds meer aan te dringen. De eerste kans was er voor Niels D. Na een combinatie met Pascal vond hij met zijn schot helaas de buitenkant van de paal. 5 minuten later was het echter wel raak. Nadat Stijn Yves had vrijgespeeld stuurde deze Pascal weg met een mooie steekbal. 1 op 1 met de keeper faalde hij niet en schoot hij de bal laag in de lange hoek: 0-1. Na dit doelpunt ging V2 vrolijk verder met het creëren van kansen. Zo was het enkele minuten later wederom Pascal die de mogelijkheid had om de voorsprong te verdubbelen. Nadat hij de keeper wist te omspelen was de hoek echter te moeilijk voor hem en wist een verdediger de bal voor de doellijn weg te halen. Tot dit moment had OB’15 nog niks te vertellen gehad en was V2 de baas op het veld. Kansen bleven er komen. Zo was het in de 30
e
minuut Rob die zich goed vrij kapte en op doel schoot. Zijn schot ging helaas over. in minuut 42 wist Yves een bal in de as te onderscheppen nadat een speler van OB’15 uitgleed. Hij stuurde Pascal maar weer eens weg, die op zijn beurt Rob in stelling bracht. Deze wist de bal niet goed te raken en hielp zo ook deze kans om zeep. De rust was aanstaande en het leek er op dat iedereen van V2 al met de koppen bij de thee zat. OB’15 voelde dat er nog wat te halen viel en probeerde nog iets te bewerkstelligen. Dit lukte uiteindelijk ook. Uit de enige kans voor hun in de eerste 45 minuten wisten ze direct het doel te vinden. Met een strak afstandsschot werd Menno kansloos gelaten: 1-1. Vrijwel direct hierna floot de goed leidende scheidsrechter voor de rust en dus was het zaak om deze domper snel te verwerken.

In de rust werd er één wisseling doorgevoerd. Ries kwam het veld in voor Erik

Waar het veldspel in de 1
e helft nog redelijk goed was, was dit in het 2e
bedrijf een stuk minder. Het spel golfde ook wat meer op en neer en mogelijkheden waren aan beide zijden te noteren. De gevaarlijke hoekschoppen van Yves zorgden voor veel onzekerheid in de OB’15 defensie maar hier wist men niet van te profiteren. Ook de standaardsituaties aan Posterholt zijde leverden gevaar op. Zo leidde een scrimmage voor het Veritas doel tot een hachelijke situatie. Het doel werd echter niet gevonden. De wedstrijd kabbelde voort en was voor de neutrale toeschouwer weinig spectaculair. Ondertussen was de moegestreden Pascal vervangen door Casper. In minuut 70 was er weer een moment van opwinding. Rob werd weggestuurd en had de 1-2 op zijn schoen. Vrij voor de doelman had hij het vizier wederom niet op scherp staan en schoot hij voorlangs. 5 minuten later had hij de kans om deze misser te herstellen. De bal sprong echter van zijn voet bij de aanname van de bal en de keeper kon net op tijd ingrijpen. Een gelijkspel bleek op dit moment het maximaal haalbare en het was zelfs nog even oppassen dat de 2-1 zou vallen. Een kopbal uit een hoekschop van OB’15 verdween gelukkigerwijs net naast het doel. het eindsignaal naderde en men probeerde met man en macht nog iets te forceren. Stijn die inmiddels in de aanval was gaan spelen had in de laatste minuut een goede actie in huis. Hij werd schuin voor het 16-metergebied onreglementair ten val gebracht en een vrije trap volgde. De laatste kans op de overwinning diende zich aan. Yves ging achter de bal staan en gaf de bal hard voor. Marco wist zijn hoofd nog wel tegen de bal aan te zetten maar kon deze geen richting meegeven. Resultaat was dat de bal over vloog. De scheidsrechter vond het hierna wel welletjes en floot 3 maal op zijn fluit. Beide teams moesten de punten delen, waarmee V2 zichzelf zeker te kort heeft gedaan. Volgende week een nieuwe speelronde en dus weer nieuwe kansen. Dan staat de thuiswedstrijd tegen BSV Limburgia/Kamerland 2 op het programma. Voor de trouwe supporters, dank voor de komst en tot volgende week.

Wedstrijdverslag: Tom van den Heuvel

Man of the match: Stijn Korsten ( Goede (verdedigende)  partij op de linkerflank met gevaarlijke rushes  naar voren)

ob1ob2ob3ob4ob5ob6ob7ob8ob9ob10ob11

 

Zondag 12 november was GKC/RKHVC 2 te gast op de Breierein in Neeritter. Op deze herfstdag is het Veritas 4 dat het eerste initiatief neemt. Na balverlies bij de gasten neemt Lennart van de Winkel de bal over, helaas wordt een doelpunt voorkomen. Kort daarna is opnieuw Lennart aan de bal en brengt hij met een mooie pass Twan Bongers in positie. Ook nu blijft het doelpunt uit.

Ondanks de kansen voor Veritas gaat het spel nog redelijk op en neer. Als GKC/RKHVC aan de bal komt leidt dit regelmatig tot een aanval, zonder echte uitgespeelde kansen. Kansen zijn er wel voor Veritas. Een strakke voorzet van Lennart gaat voor het doel langs, maar Allard Snijkers komt net niet aan de bal. Gelukkig is Twan alert en weet hij de 1-0 te scoren.

Na het doelpunt blijft het spel op en neer gaan. GKC/RKHVC wordt nog gevaarlijk richting het doel van Veritas, maar Sjaak Hansen grijpt in. Gelukkig geen gele kaart en de vrije trap levert niets op voor de gasten.

Na de rust is de rek voor GKC/RKHVC er wel uit. Waar het spel in de eerste helft door beide ploegen werd gemaakt is nu duidelijk Veritas aan zet. Al snel valt de 2-0 door Kevin Jongen na voorwerk van Twan Bongers. Even later kan Lennart profiteren van de kluts, met wat hulp van de doelman maakt hij de 3-0.

De gasten hebben in deze tweede helft eigenlijk weinig in te brengen. Het is dan ook wachten op meer doelpunten. Invaller Bjorn Hansen staat aan de basis van de 4-0 die op naam van Lennart komt. Uiteindelijk wordt het ook nog 5-0. Dit keer draagt Lennart zijn steentje bij en mag Peter Hansen scoren. Een redelijk eenvoudige overwinning voor Veritas 4.

Na de wedstrijd was het meteen weer speculeren wie de nieuwe Prins van de Walvaegers zou zijn. Ze hebben weer een juiste keuze gemaakt want niemand minder dan Bjorn en Marian met adjudant Peter, allen voetballend bij Veritas 4. Althans de mannen.

Namens Veritas 4 van harte gefeliciteerd!

IMG 20171112 WA0004IMG 20171112 WA0017IMG 20171112 WA0018

 

Zondag 12 november 2017 – Op de natte velden van de Breierein stond de wedstrijd Veritas 2 – SHH 2 op het programma. Zeker geen onbekende tegenstander, daar waar het eerste elftal van Veritas enkele weken geleden al tegen het eerste van SHH gespeeld had. Het verschil op de ranglijst betrof voor de wedstrijd één punt in het voordeel van Veritas 2 en het was zaak om de voorsprong op de ranglijst uit te bouwen tot vier punten.
De wedstrijd ontspon zich het eerste 10 minuten tot een middenveld wedstrijd, met weinig kansen over en weer. Er waren enkel kleine kansjes te noteren via Niels D. en Yves. In de 18e minuut was er het eerste gevaar vanuit SHH, waarbij onze doelman Menno redding bracht op een listig balletje van de aanvaller van SHH.  
De eerste grote kans van de wedstrijd diende zich aan in de 25e minuut. Na een mooie actie aan de linker kant van Niels G. kwam de bal bij Yves terecht, waarna Yves Erik de diepte in stuurde met een steekbal. Erik moest de bal over de keeper zien te krijgen, maar daardoor vloog de bal ook net over het doel. Voor de rest van de eerste helft creëerden beide ploegen geen kansen meer, op een vrije trap van SHH na. Ruststand 0-0.
Met Rob voor Erik in het veld startten de ploegen aan de tweede helft. Tot aan de 52e minuut waren er geen kansen te noteren, totdat SHH uit het niets op voorsprong leek te komen. Uit een vrije trap kopte een speler van SHH raak, maar het doelpunt werd afgekeurd. Voorafgaand aan het doelpunt was een overtreding van SHH geconstateerd door scheidsrechter Peymen. De tussenstand bleef 0-0.  
Tot aan de 80e minuut geen kansen meer aan beide kansen. Ondertussen waren Pascal, Casper en Ries in het veld gekomen voor Sven, Stijn en Niels G.. In de 80e minuut leek de matte wedstrijd opeens te gaan leven. Na een pass van Yves op Pascal creëerde Pascal de ruimte voor een schot, dat gered werd door de doelman van SHH. Ries kon in de rebound de bal niet richting doel krijgen. Veritas leek aan te zetten voor een slotoffensief.
In de 89e minuut brak Pascal door op de linkerflank. De voorzet werd teruggelegd door Ries op Yves, maar het schot van Yves werd geblokt door de verdediging van SHH. Veritas kreeg in blessuretijd nog een hoekschop, die direct op doel werd gericht. De bal kwam via de lat in het vijfmeter gebied terecht, maar helaas voor Veritas was er geen speler die de bal in het doel kon tikken. Veritas leek nog een late overwinning veilig te stellen, maar de bal ging er niet in.
In een hectische blessuretijd, waarin SHH ook nog een paar keer gevaarlijk counterde, viel er geen doelpunt meer, waardoor de wedstrijd Veritas 2 – SHH 2 in een 0-0 gelijkspel eindigde. Helaas heeft Veritas geen afstand kunnen nemen van de directe concurrent, maar er was in ieder geval niet verloren. Op naar volgende week zondag, waar de uitwedstrijd tegen Oranje Blauw’15 2 op het programma staat. 

Verslag: Aron J.

Man of the match: Kay Wilmsen (Goede organisator van de verdediging; speelde een degelijke wedstrijd)

shh1shh2shh3shh4shh5shh6shh7shh8

 

Subcategorieën

Veritas Twitter

Scroll to top